
We wrześniu przystanie promowe w stolicy wciąż są śliskie od deszczu, a do listopada kurz znowu wkrada się na ulice: jesień w Gwinei to powolne cofanie monsunu, a nie chłodna pora. W głębi lądu wyżyny Fouta Djallon pozostają dłużej zielone niż wybrzeże; rzeki, które tu się zaczynają — w tym źródła Nigru — płyną pełne, a targi są pełne świeżo zebranych ryżu i orzeszków ziemnych, gdy rolnicy zwożą plony do miast regionalnych.
Spodziewaj się wyraźnej różnicy między wczesną a późną jesienią. We wrześniu niektóre drogi drugorzędne są rozjeżdżone i wolne; do listopada drogi laterytowe twardnieją i podróże, które trwały cały dzień, zaczynają skracać się o kilka godzin. Conakry pozostaje węzłem: promy na Îles de Los i przybrzeżne łodzie kursują bardziej regularnie, gdy silne ulewy ustępują. W miastach po francusku załatwisz podstawowe sprawy, ale na targach miejscowi używają Susu, Pular i Maninka; franki gwinejskie są powszechną gotówką, a akceptacja kart poza Conakry wciąż jest rzadka.
Ludzie w Gwinei organizują dzień wokół życia wspólnotowego: rano targi się rozrastają, popołudnia zwalniają na sjestę i wizyty u rodziny, a wieczorami sąsiedzi często zbierają się, żeby rozmawiać i słuchać radia lub bębnów na żywo. Uściski dłoni zwykle towarzyszą pytania o zdrowie i rodzinę; przy powitaniu normalne jest podawanie imion rodziców. Jeśli ktoś poczęstuje cię talerzem ryżu z gulaszem z orzeszków ziemnych albo fufu, przyjęcie małej porcji uznaje się za grzeczność; większość Gwinejczyków je prawą ręką, gdy dzieli się miską.
Jesień to czas, gdy na stoiskach targowych znów pojawiają się potrawy na bazie orzeszków ziemnych z powodu zbiorów: zobaczysz maffé (zupę z orzeszków ziemnych) i jollof rice podawane obok fufu z manioku. Kucharze uliczni w Conakry i miastach regionalnych podają spore porcje, a posiłki równie często oznaczają zaproszenie do domu, co samą potrawę. Festiwale muzyczne i lokalne imprezy z bębnami często odbywają się w październiku i listopadzie, kiedy drogi są łatwiejsze, więc możesz trafić na zespół lub lokalne świętowanie podczas jedzenia.
Gwinea — co jest potrzebne do wjazdu, dla paszportu, który posiadasz.





























