
W Turcji jesień zaczyna się ujawniać najpierw nad Morzem Czarnym: zbiory orzechów laskowych wypełniają wiejskie uliczki, a zapach suszących się fig pojawia się na egejskich dziedzińcach.
Od września do listopada promy Istambułu nadal kursują trasami Bosforu, pełne dojeżdżających, podczas gdy w głąb lądu Wyżyna Anatolijska wyraźnie się ochładza; lot krajowy z Istambułu do Kapadocji lub na wybrzeże Morza Śródziemnego jest na tyle krótki, że wiele planów podróży łączy bardzo różne krajobrazy w ciągu tygodnia. Państwowe szybkie pociągi YHT łączą teraz Ankarę z Istambułem i Konyą, a sieć dalekobieżnych otobüsów pozostaje kręgosłupem dla miejsc, gdzie tory nie sięgają. Gotówka w lirach tureckich jest przydatna na targach i przydrożnych ogródkach herbacianych, ale karty działają w większości restauracji i hoteli; lokalne przedpłacone karty SIM są niedrogie i niezawodnie poprawiają orientację poza większymi miastami.
Herbata — zawsze nazywana çay — jest pierwszym społecznym kontraktem: spodziewaj się, że będzie podawana w tulipanowych szklankach w kawiarniach, zakładach fryzjerskich i urzędach. Podawanie ręki jest normą w kontaktach biznesowych, ale wśród znajomych często zobaczysz lekkie pocałunki w policzki; zdejmowanie butów przed wejściem do czyjegoś domu jest powszechne, zwłaszcza w miasteczkach anatolijskich. Ezan (wezwanie do modlitwy) przerywa dzień w każdym mieście, a wiele sklepów na krótko zawiesza działalność wokół godzin modlitw; w konserwatywnych prowincjach skromny ubiór przestrzegany jest surowiej niż na Riwierze Tureckiej. Drobne napiwki za obsługę stolika i zostawianie dodatkowej drobnej kwoty dla portierów hotelowych to rutyna, a nie pokaz.
Jesień zawęża kalendarz do produktów sezonowych: na targach pojawiają się granaty i późne figi, jogurtowy ayran towarzyszy ulicznemu dönerowi, a śniadania — kahvaltı — często są długimi, wspólnymi posiłkami z oliwkami, serami, miodem i sucukiem. Kultura meze kształtuje wieczorne posiłki w nadmorskich miasteczkach, a meyhaneler (tawerny z meze) w centrum miasta podtrzymują rozmowy aż do późnej nocy. Jeśli chcesz wystawić swoją strefę komfortu na próbę, zamów kokoreç z obleganego stoiska lub spróbuj regionalnych gulaszy podawanych w naczyniach glinianych; przyjęcie filiżanki çay po posiłku to najszybszy sposób, by zostać zaakceptowanym przy lokalnym stole.
Turcja — co jest potrzebne do wjazdu, dla paszportu, który posiadasz.





























